Even voorstellen

Hoi, ik ben Ilonka!

De fotograaf achter de lens. Het is altijd fijn om te weten wie er achter de lens staat, zodat je je op je gemak voelt tijdens de shoot. Daarom deel ik graag wat leuke weetjes over mij!

De wereld ontdekken

Mijn hart gaat sneller kloppen van avonturen in het buitenland. Watervallen bewonderen, bergen beklimmen en in onbekende straatjes wandelen. Ik geniet van elke ontdekking! Griekenland heeft een speciaal plekje in mijn hart – in 2024 ben ik hier getrouwd met mijn lieve man Egan.

Dol op

Zomeravonden, de zon op mijn gezicht, kampvuurtjes en fijne gesprekken. Geef me een bord pasta of een goede burger en ik ben gelukkig! Oh, en een overheerlijke cappuccino mag natuurlijk niet ontbreken.

Mijn grootste geluk

Knuffelen met mijn drie jongens, Zenon (6), Caylen (4) & Myron (1). Samen lachen, spelen en herinneringen maken – daar kan niets tegenop!

Hier word ik warm van

Romantische films kijken met kaarsjes aan en gezelligheid met familie en vrienden. Nieuwe ideeën bedenken, ondernemen en organiseren? Yes, graag!

Wat feitjes over mij

• Ik woon in het mooie Dronten.

• Ik reis het hele land door om de mooiste momenten vast te leggen.

• 33 jaar jong en volop genietend van het leven!

Van passie naar professie – waarom ik fotograaf werd

Van jongs af aan heb ik al liefde voor fotografie. Mijn vader had op vakantie vaak een camera in zijn handen, mijn oma zette alles op beeld vast, en ik deed precies hetzelfde. Op vakantie stond iedereen voor mijn lens, geen ontsnappen aan! Ik wist toen nog niet waarom ik dat deed. Ik wist alleen dat ik die momenten niet wilde laten verdwijnen.

Op mijn eerste verre reis, naar Zuid-Afrika, kocht ik mijn eerste echte camera. Ik fotografeerde de dieren en de zon die laag boven het landschap onderging, en voor het eerst ging het niet meer om de foto’s, maar om kijken — naar licht, naar het moment net voordat het verdween. Vanaf dat punt liet de fotografie me niet meer los, want wat ooit begon als een hobby, is inmiddels uitgegroeid tot iets veel groters.

Echt persoonlijk werd het toen ik zwanger werd. Ik legde die periode vast, en daarna de eerste weken met ons zoontje en bij mijn volgende zwangerschappen weer van mijn andere 2 zoontjes. Pas toen begreep ik wat ik al die jaren had gevoeld op die vakanties: een fase in je leven gaat voorbij en komt nooit meer terug. Een foto is wat je overhoudt.

Ik wilde altijd al iets met kinderen doen. Eerst dacht ik aan de kraamzorg, uiteindelijk ben ik de jeugdgezondheidszorg in gegaan. De fotografie kwam daar later bij, en nu komen die twee samen in precies dat wat me het meest raakt: het begin. De buik, de eerste dagen, een jong gezin dat nog aan het ontdekken is.

Dat is waarom ik fotografeer. Niet om het mooiste plaatje, maar om het gevoel van een tijd die je later terug wilt kunnen zien.

Het voelt als een droom die uitkomt om als professional deze waardevolle momenten vast te leggen voor anderen.

Ik gun jou dat ook!